MCP in mijn eigen setup: Home Assistant, TradingView en claude-mem verbinden met Claude

Ik heb al een post geschreven over wat MCP is als concept. Die staat hier. Deze gaat over wat ik er daadwerkelijk mee doe — welke servers ik draai, hoe ze in mijn dagelijkse workflow zitten, en waar het niet werkte.

Wat MCP doet, in één zin

MCP (Model Context Protocol) is de manier waarop een LLM toegang krijgt tot externe systemen zonder dat je zelf de API-calls in je prompts moet stoppen. Je installeert een MCP-server, en het model roept die aan als tool.

Concreet: in plaats van "haal zelf de koers op via deze URL en plak het resultaat hier", besluit het model zelf wanneer het de TradingView-tool nodig heeft en roept die aan. Jij hoeft dat niet te regisseren.

De servers die ik gebruik

Home Assistant

Mijn huis draait op Home Assistant, een open-source domotica-platform op een Raspberry Pi. Verlichting, sensoren, thermostaat, camera's, energieverbruik — alles zit erin.

Via de HA MCP-server kan Claude Code rechtstreeks de staat van entiteiten opvragen en acties uitvoeren. Als ik vraag "is de achterdeur op slot?", hoeft Claude Code niet te gissen. Hij vraagt het gewoon.

Ik gebruik het vooral voor debugging. "Waarom is de badkamer-afzuiger niet aangegaan?" leidt tot een reeks tool-calls die de sensordata, de automatiseringslogica en de huidige staat doorlopen. Dat kostte me vroeger tien minuten handmatig door logs klikken.

TradingView

De TradingView MCP-server geeft toegang tot een screener waarmee je stocks kunt filteren op technische en fundamentele criteria.

In mijn portfolio-briefing gebruik ik dit voor live marktdata. Koers, volume, technische indicatoren — het model trekt de data op als het relevant is. Ik hoef TradingView niet zelf te openen. De briefing draait, de data wordt opgehaald, ik lees de samenvatting.

claude-mem

Dit is technisch een MCP-server, maar een bijzondere. Claude-mem geeft Claude Code persistent geheugen over sessies heen. Observaties worden opgeslagen in een doorzoekbare kennisbank, en bij een nieuwe sessie laadt het model relevante context terug.

Het verschil met gewone tekstbestanden: de server indexeert de observaties en voert semantische zoekopdrachten uit. Het model vraagt niet "lees bestand X", maar "zoek relevante context over portefeuille-beslissingen" en de server geeft de treffers terug.

MCP-servers zijn geen passieve datastores. Ze kunnen logica uitvoeren. Dat is het punt.

Wat ik niet gebruik — en waarom

Ik heb ook een Synology NAS in huis. Geen MCP voor. Voor bestandsbeheer gebruik ik SSH of de Synology-interface, en ik wil niet dat Claude Code onbeperkt toegang heeft tot mijn bestandssysteem. Grenzen trekken hoort bij een goede setup.

E-mail is een ander verhaal. Ik heb geprobeerd een M365 MCP-server op te zetten via een Entra-app-registratie. De Conditional Access-policies van mijn tenant blokkeerden de OAuth-flow. Dat los ik later op als ik de M365-configuratie verder doorvoer — voor nu: geen e-mail via MCP.

Wat ik heb geleerd

Een server is zo nuttig als zijn data. De HA-server werkt goed omdat HA alle sensordata heeft. Als een server alleen oppervlakkige data teruggeeft, voegt hij weinig toe boven een simpele API-call.

Permissies zijn geen bijzaak. Een MCP-server met schrijftoegang is een risico als het model een verkeerde beslissing neemt. Ik geef leestoegang vrij, schrijftoegang pas na bevestiging.

En niet alles hoeft via MCP. Elke server is een afhankelijkheid en een ding dat je moet onderhouden. Ik gebruik het waar het echt tijd bespaart, niet om het te hebben.

Tot slot

Zonder MCP-servers is Claude Code slim maar geïsoleerd. Hij weet alleen wat jij hem vertelt. Met de juiste servers heeft hij toegang tot de levende staat van jouw omgeving en kan hij zelf de data ophalen die hij nodig heeft.

Dat maakt het verschil tussen een tool die je bedient en een systeem dat meedenkt.